شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 19197

با دشمنان موافق و با دوستان به خشم / یاری نباشد این که تو با یار می‌کنی

در حقیقت یار یکدل کیمیاست / چون صدف کمیاب و چون درّ بی‌بهاست

با که گیرم انس کز اهل وفا بی‌روزیم / من چنین بی‌روزیم یا نیست در عالم وفا

غم در دل تنگ من از آن است که نیست / یک دوست که با او غم دل بتوان گفت

به مجموعۀ ویژگی‌هایی که شاعر در نحوۀ بیان اندیشه به کار می‌گیرد، «سبک شعر» می‌گویند.

محمدتقی بهار برای شعر فارسی شش نوع سبک و دوره قائل است که دورۀ بازگشت، مشروطه و معاصر جزو این تقسیم‌بندی‌ها هستند.

دورۀ ساده‌نویسی که از سال 1300 ه_ . ق تا امروز را شامل می‌شود، از تقسیم‌بندی‌های بهار برای نثر فارسی است.

نخستین آثار نظم زبان فارسی بعد از اسلام، ابتدا در خراسان بزرگ و سپس در سیستان پدید آمد.

واژگان «گل،‌ خار و خاک» شبکه معنایی را تشکیل داده‌اند.

تشبیه، تضاد و جناس در ابیات به کار رفته است.

در مصراع‌ اول، «را» نشانه مفعول است.

 پیام شعر، فراق معشوق است.

چو صیاد آمد او را مرده پنداشت / نمی‌یارست روبه را کم انگاشت

در عشق تو عافیت حرام است / آن را که نه عشق پخت خام است

اختر شد آفتاب امم تا ابد زیاد / بیدق برفت، شاه کرم تا ابد زیاد

گر اثر روی تو سوی گلستان رسد / باد صبا رد کند تحفه نوروز را