شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

در کدام بیت غلط املایی به کار رفته است؟

زهرۀ مردان نداری چون زنان در خانه باش ور بـــه میدان می‌روی از تیرباران برمگرد

دُرَرست لفــظ سعدی ز فـــراز بهر معنی چه کند به دامنی در که به دوست برنریزد

بـــه گوش جـان بشنو از غــریو مشتاقان هــــزار غلغله در جـــو گنبـــد خضــرا

اگــــر قـــریحۀ نظمت بود ز غصه مرنج بخـــوان ز گفتــــۀ من این قصیده را از بر

در کدام بیت آرایه‌ی تضمین دیده می‌شود؟

خوشا وقت شوریدگان غمش / اگر زخم بینند و گر مرهمش

باد و ابر است این جهان افسوس / باده پیش آر هر چه بادا باد

مرا شکیب نمی‌باشد ای مسلمانان / ز روی خوب، لکم دینکم و لی دینی

گر گوییم که سوزنی از سفله‌ای بخواه / چون خارپشت بر بدنم موی سوزن است

کدام بیت «فاقد» مفهوم بیت زیر است؟

«چه وجود نقش دیوار و چه آدمی که با او / سخنی ز عشق گویند و در او اثر نباشد»

کسی کز عشق خالی شد فسرده است / گرش صد جان بود بی‌عشق مرده است

غلام عشق شو کاندیشه این است / همه صاحب‌دلان را پیشه این است

دلی که عشق نبازد ز سنگ خاره بود / چه دولتی بود آن دل که عشق باره بود

زنده نه آن است که جانی در اوست / اوست که از عشق نشانی در اوست

در کدام گزینه حذف فعل به قرینه‌ی «معنوی» به صورت نگرفته است؟

گفتمش زلف به خون که شکستی گفتا / حافظ این قصه دراز است به قرآن که مپرس

به خاک پای صبوحی کنان که تا من مست / ستاده به در میخانه‌ام به دربانی

کی کند سوی دل خسته حافظ نظری / چشم مستش که به هر گوشه خرابی دارد

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی / که جز ولای توام نیست هیچ دست‌آویز

املای کدام عبارت، درست است؟

فقر، ربایندهٔ مروّت، زایل‌کنندهٔ زور و هیبت و مجمع شر و آفت است.

وی مرا در این بیقولهٔ بیکاری باز جُست و آنچه در طلب آن بودم مرا عطا داد.

گفتم دون است و بی‌سپاس و سفله که به زره‌ای تغیّر حال از مخدوم قدیم برگردد.

همگان بدین الطاف که از حضرت آفریدگار عزّوجّل در حق ما می‌فرماید، شادی و احتزاز نمایند.

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19846