شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

در کدام تست، حرف "را" یک بار در معنای مفعولی و یک بار در معنای حرف اضافه استفاده شده است؟

به وقت نومیدی امیدوار باش و نومیدی را در امید بسته دان و امید را در نومیدی

متعلّقان دیوان را فرمود که مرسوم فلان را چندان که هست مضاعف کنید.

او را گفت: از آن بوستان که بودی ما را چه تحفه کرامت کردی؟

از هر گوشه‌‌ای توشه‌‌ای می‌‌جستم، دل را مکانی طلب می‌‌کردم و منزل

در متن زیر کدام ویژگی زبانی مشهود نیست؟

فصلی خواهم نبشت در ابتدای حال بردار کردن این مرد و پس به سر قصه شد. این بوسهل مردی امامزاده و محتشم و فاضل و ادیب بود؛ اما شرارت و زعارتی در طبع او موّکد شد و با آن شرارت دلسوزی نداشت و همیشه چشم نهاده بودی تا پادشاهی بزرگ و جبار بر چاکری خشم گرفتی و آن چاکر را لت زدی و فرو گرفتی، این مرد از کرانه بجستی و فرصتی جستی و المی بزرگ بدین چاکر رسانیدی و آنگاه لاف زدی که فلان را من فرو گرفتم... .

حذف بخشی از فعل

استفاده از «را» در معنای حرف اضافه

استفاده از واژگان عربی فراوان

استفاده از شکل خاصی از ماضی استمراری

مفهوم کدام جمله در مقابل آن نادرست است؟

همه چیزی از نادان نگاه داشتن آسان‌تر که ایشان را از تن خویش. (نابودگری جهل)

اگر خواهی که ستوده مردمان باشی بر آن‌کس که خرد زو نهان باشد نهان خویش آشکارا مکن. (اهمیّت سکوت)

اکنون آموز که جوانی، چون پیر گردی به اندیشیدن حاجت نیاید که پیران چیزها دانند. (تأکید بر تجربه)

هر مفلسی که عاشقی ورزد معاینه [آشکارا] در خون خویش سعی کرده باشد. (بلاخیز بودن عشق)

با توجه به حکایت زیر، کدام گزینه نادرست است؟

«جوانی چست، لطیف، خندان و شیرین‌زبان در حلقۀ عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم. روزگاری برآمد که اتفاق ملاقات نیوفتاد، بعد از آن دیدمش زن خواسته و فرزندان خاسته و بیخ نشاطش بریده و گل هوس پژمرده. پرسیدمش چگونه‌ای و چه حالت است؟ گفت: تا کودکان بیاوردم دگر کودکی نکردم.

چون پیر شدی ز کودکی دست بدار / بازی و ظرافت به جوانان بگذار

طرب نوجوان ز پیر مجوی / که دگر ناید آب رفته به جوی»

جملات کوتاه هستند و متن فاقد توصیف است.

حذف فعل در چند جمله وجود دارد.

نویسنده از آرایه‌هایی چون تشبیه، استعاره و سجع بهره برده است.

ابیات، در قالب مثنوی سروده شده‌اند.