شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24013

به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن / که شبی نخفته باشی به درازنای سالی

چون نمی‌آید به ساحل غرقه دریای عشق / می‌زند بیهوده از بهر چه چندین دست و پا؟

شب فراق که داند که تا سحر چند است / مگر کسی که به زندان عشق دربند است

ز شب‌بیداری من تا سحر چشمش کجا داند؟ / که او شب تا سحر کاری به جز خفتن نمی‌داند

بدانگه که لوح آفرید و قلم/ بزد بر همه بودنی ها رقم

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد/ ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست/ چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

تا عشق تو درنوشت لوحم/ مانند قلم به سر دوانم

پارسازاده‌ای را نعمت بی‌کران، از ترکه عمان به دست افتاد، فسق و فجور آغاز کرد و مُبذّری پیشه گرفت. فی‌الجمله نماند از سایر معاصی که نکرد و منکری که نخورد.

بدان که خدای تعالی در ظاهر کعبه بنا کرده، که او را از سنگ و گل است و در باطن کعبه‌ای ساخته که از جان و دل است.

آن سلطان دنیا و دین، آن سیمرغ قاف یقین، آن گنج عالم عزلت، آن گنجینه اسرار دولت، آن شاه اقلیم اعظم، آن پرورده لطف و کرم … گفت.

مردی صد دینار در آستین داشت. بر دستارچه بسته از آستین بیرون گرفت و بدین طرارّ داد و گفت: ای برادر این امانت است.

بیان بی‌تابی و بی‌قراری

شور و هیجان داشتن

خواهانِ خداوند بودن بی‌قید و شرط

مطلوب حق واقع شدن