شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 6263

ز ما بریدن یاران، بدیع نیست که ما را/ به تیغ هجر، بریدند ناف روز ولادت

علاج علت من، می‌کند به شربت صبر/ لبت، که چاشنی صبر کرده، از قند است

شکایت از ستم عشق اختیاری نیست/ به تازیانۀ آتش شرار می‌خیزد

سپند آتش حسن تو را شماری نیست/ اگر یکی بنشیند هزار می‌خیزد

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست / چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

آن سبزه‌ام که سنگدلی‌های روزگار / در زیر سنگ نشو و نما می‌دهد مرا

مانند لاله، سوخته نانی است روزی‌آم / آن هم فلک به خون جگر می‌دهد مرا

داشتم افتادن چاه زنخدان در نظر / من چو می‌دادم، به دست دل عنان خویش را

جناس

حس‌آمیزی

واج‌آرایی

تشبیه

 دوشم به شمع روی چو ماهت نیاز بود / جانم چو شمع از آتش دل در گداز بود

چو جام لعل تو نوشم کجا بماند هوش / چو مست چشم تو گردم مرا که دارد گوش

بیا تا چو بلبل به هنگام صبح / بنالیم بر طرف گلزار عشق

تا آن نگار سیم‌بر شد شمع ایوانی دگر / مردم چو شمع انجمن وز انجمن باز آمدم