شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15787

از تن بی‌دل طاعت نیاید و پوست بی‌مغز بضاعت را نشاید.

کسی که بر وی اعتمادی تمام است او را اشراف فرمایند تا آن‌چه به درگاه رود او می‌داند.

نه هرچه به صورت نیکوست سیرت زیبا در اوست؛ کار اندرون دارد نه پوست.

الهی اگر طاعت بسی ندارم، اندر دو جهان جز تو کسی ندارم.

پاسی از شب رفته بود و برف می‏‌‏بارید / چون پرافشان پری‌های هزار افسانه‌ی از یادها رفته / باد چونان آمری مأمور و ناپیدا / بس پریشان حکم‌ها می‏‌‏راند مجنون‌وار / بر سپاهی خسته و غمگین و آشفته...

هر درختی به اندازه‌ی ترس من برگ دارد. / جرئت حرف در هُرم دیدار حل شد. / ای سرآغازهای ملوّن! / چشم‌های مرا در وزش‌های جادو حمایت کنید. / من هنوز / موهبت‌های مجهول شب را / خواب می‌بینم...     

در آوارِ خونینِ گرگ‏‌‏ومیش / دیگرگونه مردی آنک، / که خاک را سبز می‏‌‏خواست / و عشق را شایسته‏‌‏ی زیباترینِ زنان / که این‏‌اش / به نظر / هدیّتی نه چنان کم‏‌‏بها بود / که خاک و سنگ را بشاید...         

خفتگان نقش قالی، دوش با من خلوتی کردند / رنگشان پرواز کرده با گذشت سالیان دور/ و نگاه این یکیشان از نگاه آن دگر مهجور / با من و دردی کهن،‏‌‏ تجدید عهد صحبتی کردند ...

تشبیه، مبالغه، تضاد، مجاز                 

کنایه، مراعات‌نظیر، شخصیت‌بخشی، مجاز

مبالغه، کنایه، حس‌آمیزی، نغمه‌ی حروف     

شخصیت‌بخشی، تشبیه، تضاد، حس‌آمیزی