شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10270

مپندار این شعله افسرده گردد / که بعد از من افروزد از مدفن من

گر قلب‌های مرده ز عشق وطن تهی است / از سینه‌های سرد حصار قساوت است

چو ایران نباشد تن من مباد / بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

من ایرانیم آرمانم شهادت / تجلّی هستی است جان کندنِ من

الف، ج

ج، د

الف، ب

ب، د

آن دشت را که رزمگه تو بود ورا / دریای خون لقب شود و کوه استخوان

در آن دریای خون، در دشت تاریک / به دنبال سر چنگیز می‌گشت

چه دارم هر چه دارم من نشاید آن تو را دانم / یکی دریای خون دانم که آن را دیده می‌گویم

که امروز ازین رزم شد رنگ و بوی / همه رزمگه شد چو دریای خون

همّت به دو کار بر یک انسان نگماشت / وان سفله که خود گرفت یزدان بگذاشت

همّت عالی شود نازل ز پیوند خسیس / برگ کاهی مانع از پروانه گردد دیده را

همّت پیر برد کار جوان را از پیش / بی‌کمان قطع ره از بال و پر تیر مخواه

به دست، کار جهان را تمام نتوان کرد / جهان از اوست که همّت به‌کار می‌بندد

چنین گفت که امروز بیگاه گشت        ز پیکارمان دست کوتاه گشت

ای دوست شکر بهتر یا آن‌که شکر سازد؟      خوبیّ قمر بهتر یا آن‌که قمر سازد

 چو بینی که یاران نباشند یار                        هزیمت (شکست) ز میدان غنیمت شمار

 ساقی بده آن کوزه یاقوت روان را       یاقوت چه ارزد بده آن قوت روان را