شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی)

در کدام گزینه به ترتیب یک ویژگی زبانی و یک ویژگی ادبی سبک عراقی آمده است؟

افزایش لغات عربی در شعر_کاهش توجه به علوم ادبی

کاهش استفاده از لغات قدیم فارسی_رواج قصیده و شعر درباری

باور به قضا و قدر_تثبیت جایگاه تخلص در پایان غزل

رواج استفاده از «در» به جای «اندر»_رونق‌یافتن غزل‌سرایی

کدام گزینه درباره ویژگی‌های شعر سبک عراقی کاملاً صحیح است؟

چهارچوب زبان با چهارچوب زبان فارسی قدیم تفاوت‌های عمده دارد.

توجه به علوم ادبی از جمله بیان و بدیع کمتر شده است.

«وصال» و «شادی‌گرایی» از ویژگی‌های فکری شعر در این دوره است.

در این دوره تصوف رواج یافت و اندیشه‌هایی چون بی‌اعتباری دنیا رواج بیشتری یافت.

از نظر ویژگی‌های زبانی کدام گزینه متناسب با «سبک عراقی» است؟

به همه کار تویی راهنمایی تن خویش / خسروی تو دل تو راهنمای تو کند

شد عقل ما عقیم ز بس با تغافلیم / فریاد از این تغافل و عقل عقیم ما

آن‌‌را نگر از کشتن آن‌‌ها چه زیان بود / این را نگر از کشتن این‌ها چه زیان است

مارا به از این دار و دل ما به از این جوی / من هیچ ندانم که مرا با تو چه کار است

با توجّه به قلمرو زبانی نثر عراقی، چند خطا در متن زیر یافت می‌شود؟

«تاریخ‌نویسی در این دوره، به اسلوب فنّی رواج یافت. هر چند نمونه‌هایی با نثر ساده نیز در میان تاریخ‌های این دوره یافت می‌شود. تاریخ‌نویسی از اواخر دوره‌ی مغول، به سبب علاقه‌ی شدید آنان به ثبت وقایع مربوط به پدران و اجدادشان شروع شد و در دوره‌ی تیموری هم ادامه یافت. حاشیه‌نویسی‌های متعدّدی نیز به نثر ساده بر تاریخ‌های قدیم انجام گرفت. البتّه باید توجّه داشت که این سادگی نثر، همه‌جا یکسان نیست و نثر ساده‌ی این دوره را نمی‌توان فصیح و بلیغ دانست.»

دو

چهار

پنج

سه