شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18886

بس‌که چون فرهادم آب دیدگان از سر گذشت / کوه را سیل عقیقین برکمر خواهد فتاد

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق / ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم

می‌زنم تیشه‌ی عشقت به سر هستی خویش / در حقیقت که تو شیرینی و من فرهادم

بعد از این ای یار اگر تفصیل هشیاران کنند / گر در آن جا نام من بینی قلم بر سر زنش

بلبل به باغ و راغ همین می‌کند نوا / آمد زمان شادی و بگذشت روز غم

ز غم مباش غمین مشو ز شادی شاد / که شادی و غم گیتی نمی کنند دوام

ثبات نیست جهان را به ناخوشی و خوشی / که او به عهد وفا سخت سست‌بنیاد است

غم و شادی جهان را نبود هیچ ثبات / هر زمان حال وی از شکل دگر خواهد شد

چنان شرم‌دار از خداوند خویش / که شرمت ز بیگانگان است و خویش

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش / نگردم از تو وگر خود فدا کنم سر خویش

خرامان بشد سوی آب روان / چنان چون شده باز جوید روان

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا