شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 19574

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد / دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

 چو گل به دامن از این باغ می‌بری حافظ / چه غم ز ناله و فریاد باغبان داری

 دل چو پرگار به هر سو دورانی می‌کرد / و اندر آن دایره سرگشته‌ی پابرجا بود

چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد / نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کرد

گر ببخشایی گناهان مرا از فضل خود / آب گردم از خجالت بر در غفران تو

ور حساب من کنی ای وای من ای وای من / کی تن  و جان من آرد طاقت نیران تو

هرچه هستم از توام بهر توام ای بی‏‌‏نیاز / مظهر قهر توام یا مظهر غفران تو

 کی توان از عهده‌ی شکر تو بیرون آمدن / شکر نعمت نعمتی دیگر بود از خوان تو

پسندیده

برآورد 

بازسازی  

پادشاهی

از هم‌نفسی که رنج دل خواهی برد                                   حقّا که هزار بار تنهایی به

تنها دل من است گرفتار در غمان                         یا خود در این زمانه دل شادمان کم است؟

آن نه تنهاست که با یاد تو انسی دارد                          تا نگویی که مرا طاقت تنهایی هست

مرا و یاد تو بگذار و کنج تنهایی                          که هر که با تو به خلوت بود نه تنهاییست