شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8410

حضرت جلت به خداوندی خویش در آب و گل، چهل شبانه روز تصرف می کرد و در هر ذره از آن گل، دلی تعبیه می کرد.

اینجا عشق معکوس گردد، اگر معشوق خواهد که از او بگریزد، او به هزار است در دامنش آویزد.

فرمود که او را هیچ خزانه لایق نیست الا حضرت ما، یا دل آدم.

گوهری بود در خزانۀ غیب که آن را از خازنان پنهان داشته بود.

لاف زنم لاف که تو راست کنی لاف مرا / ناز کنم ناز که من در نظرت معتبرم

شاباش زهی نوری بر کوری هر کوری / کو روی نپوشاند زان پس که برآرد سر

آسمان خود کنون ز من خیره است / که چرا این زبون نمی‌خسبد

بر زمین و چرخ روید مر تو را یاران صاف / لیک عهدی کرده‌ای با یار پیشین یاد دار

بلندآوازه نازد شور عاشق عشق سرکش را / به فریاد آورد مشتی نمک دریای آتش را

آن‌که می‌خواست به رویم در دولت بگشاید / با که گویم که در خانه به رویش نگشودم

می‌روم زین شهر و در دل مهر ماهی می‌بَرم / کوه دردی با تن چون برگ کاهی می‌برم

خون شد ز اشک من دل سنگین کوهسار / و آن سُست‌مهر بر دل سختش اثر نکرد

هوای مال و منالش چنان فرو گیرد / کزان نه روز قرارش بود نه شب آرام

بسیار کس شدند اسیر کمند عشق / تنها نه از برای من این شور و شر فتاد

عشق آمد آنچنان به دلم درزد آتشی / کز وی هزار سوز مرا در جگر فتاد

مجنون ز جام طلعت لیلی چو مست شد / فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد