شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16918

چگونه باز کنم بال در هوای وصال / که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست /  صد گدای هم‌چو خود را بعد ازین قارون کنم

عشق من بر گل رخسار تو امروزی نیست /  دیرسالی است که من بلبل این بستانم

شکست شیشه دل را مگو صدایی نیست / که این صدا به قیامت بلند خواهد شد

در ره معشوق خود شو بی‌نشان / تا همه معشوق باشی جاودان

یار بی‌پرده از در و دیوار / در تجلّی است یا اولی‌الابصار

زنده معشوق است و عاشق مرده‌ای / جمله معشوق است و عاشق پرده‌ای

برفت یار من و من نژند و شیفته‌وار / به باغ رفتم با درد و داغ رفتن یار

شمع خرد برفروز در دل و بشتاب / با دل روشن به سوی عالم روشن

از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست / کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر

ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا / گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس / زهر هجری چشیده‌ام که مپرس

هر نسيمي كه به من بوي خراسان آرد          چون دم عيسي در كالب دم جان آرد

لبت تا در لطافت لالة سيراب را ماند          دلم در بي قراري چشمة سيماب را ماند

قدّ همه دلبران عالم          پيش الفِ قدت چو نون باد

صدف‌وار گوهرشناسان راز          دهان جز به لؤلؤ نكردند باز