شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11666

ذکر رخ و زلف تو دلم را / وردی است که صبح و شام دارد (مفعول مفاعلن فعولن)

محراب ابرویت بنما تا سحرگهی / دست دعا برآرم و در گردن آرمت (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن)

وفا مجوی ز دشمن که پرتوی ندهد / چو شمع صومعه افروزی از چراغ کنشت (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

مجال من همین باشد که پنهان عشق او ورزم / کنار و بوس و آغوشش چه گویم چون نخواهد شد ( مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

روا مدار خدایا که در حریم وصال/ رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد

بیان شوق چه حاجت که سوز آتش دل / توان شناخت ز سوزی که در توان باشد

من آن نگین سلیمان به هیچ نستانم / که گاه گاه بر او دست اهرمن باشد

من که شب‌‌ها ره تقوا زده‌‌ام با دف و چنگ / این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد

ده، پنج

ده، شش

یازده، چهار

یازده، پنج

ای کمان خم ابروی تو پیوسته به‌ زه           شد ز تیر غم تو ترکش و قربان دل من

هان که در خواب بوده‌ای همه شب           چه نصیبت ز بلبل سحر است

همه آفاق گرفت و همه اطراف گشاد          صیت مسعودی و آوازه شه سلطانی

شربتی تلخ‌تر از زهر فراقت باید                که کند لذّت وصل تو فراموش مرا