شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11177

چون می روشن در آبگینه صافی / خوی جمیل از جمال روی تو، پیدا (آبگینه: شیشه)

سرو بالای کمان‌ابرو اگر تیر زند / عاشق آن است که بر دیده نهد پیکان را

چو هندو زلف دودآسای او آتش‌نشین / چو طوطی لعل شکرخای او شیرین‌جواب

لشکر عشق توام تا خیمه زد بر ملک دل / کس در او منزل نمی‌سازد ز ویرانی که هست

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟ / که در این بحر کرم غرق گناه آمده ایم

دعای صبح و آه شب کلید گنج مقصود است / بدین راه و روش می رو که با دلدار پیوندی

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

تویی که گر بخرامد درخت قامت تو / ز رشک، سرو روان را به اهتزاز آرد

ای دل ار سیل فنا، بنیاد هستی برکند / چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور

ز ابر عشق تو باران و قطره بر دل من / خدنگ محنت و باران غم فرود آید

دست از مس وجود چو مردان رَه بشوی / تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

مجوی شربت وصل از بتان که این مردم / همیشه خون جگر داده‌اند مهمان را