شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8493

جان چه بود تا کنیم در ره عشقش نثار                   پای ملخ چون بریم نزد سلیمان عشق

عقل در این دیر کیست مست شراب الست             روح در این باغ چیست بلبل بستان عشق

جان که بود تشنه‌ای بر لب آب حیات                دل چه بود حلقه‌ای بر در زندان عشق

ور چو منصور ز من بانگ اناالحق می‌زند          آتشم از جگر سوخته در دار افتد

صائب این آن غزل حافظ شیراز که می گفت/ مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ / منم که شهرۀ شهرم به عشق ورزیدن

نغمۀ حافظ شنو ز خامۀ صائب/ چند نشینی که خواجه کی به در آید

به فکر صائب از آن می کنند رغبت خلق/ که یاد می دهد از طرز حافظ شیراز

بیت دارای تخلص شاعر است و شاعر در آن به نام دو کتاب خود اشاره دارد.

در بیت مراعات‌نظیر بین بستان و گلستان و گلزار و بار و نخل و همین‌طور شیرین و شکر وجود دارد.

بیت سوم تضمین شعر سعدی است.

در بیت تلمیح وجود ندارد.