شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 28548

دو

سه

چهار

پنج

 دیدی که وفا به جا نیاوردی/رفتی و خلاف دوستی کردی

شب فراق نخواهم دواج دیبا را/ که شب دراز بود خوابگاه تنها را

خستۀ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت/ای صبا آخر چه گردد گر کنی یک‌دم عنایت؟

من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او/گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

پس به مرو رفتم و از آن شغل که به عهده من بود معاف خواستم و گفتم که مرا عزم سفر قبله (مکه) است.

باغبان را که در تربیت‌شان خون جگر خورده به دعایی یاد کنند و به ثنایی شاد گرداند.

برادرم به دیه (روستا) رفت تا چیزی از بقال بخرد، یکی گفت که چه می‌خواهی بقال منم، گفتم هر چه باشد ما را شاید، که غریبیم و بر گذر.

شبی در خواب دیدم که یکی مرا گفت: چند خواهی خوردن از این شراب که خرد از مردم زایل کند.

در جگر خون و به رخ ریخته اشک / در دل اندوه و به دوش اندر مشک

درخت نکو باش ای سربلند / چنان زی که در سایه‌ات خوش زیند

بر بلندی چو سپیدار چه افزایی / بارور باش، تو نخلی نه سپیداریبر بلندی چو سپیدار چه افزایی / بارور باش، تو نخلی نه سپیداری

چو منعم کند سفله را روزگار / نهد بر دل تنگ درویش، بارچو منعم کند سفله را روزگار / نهد بر دل تنگ درویش، بار