شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15872

مخور طعمه جز خسروانی خورش/ که جان یابدت زان خورش پرورش 
 

تا لبت گفته به من سرّ سخندانی را/ کرده سلطان سخن‌سنج قبول سخنم 
 

 نگشت آسایشم یک لحظه دمساز/ گهی از گربه ترسیدم گه از باز
 

می‌گریم و مرادم ازین سیل اشک‌بار/ تخم محبت است که در دل بکارمت

به هر جفا ز وفای تو می‌نخواهم گشت                   از این که نقض وفا شیوه احبّا نیست

 تا کاخ صمد ساختی ایوان صنم را                پرداختی از هر چه به جز دوست حرم را

این منم از پشت کوژ، چنگ حریفان عشق                   زار بنالم ولی خوار ندانم که چیست

آب حیات موج زد دوش ز صحن خانه‌ام                یوسف من فتاد دی همچو قمر به چاه من