شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30100

می خواه و گل افشان کن، از دهر چه می‌جویی؟ / این گفت سحرگه گل، بلبل تو چه می‌گویی؟

گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت، رفت / ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت، رفت

ای در رخ تو پیدا، انوار پادشاهی / در فکرت تو پنهان، صد حکمت الهی

ساقیا سایه‌ی ابرست و بهار و لب جوی / من نگویم چه کن ار اهل دلی خود تو بگوی

خدمت من طاعت و حمد خداست / تا نپنداری که حق از من جداست

از سبب گفتن مرا دستور نه / ترک تو گفتن مرا مقدور نه

بایزید اندر سفر جستی بسی / تا بیابد خضر وقت خود کسی

ای برادر موضع تاریک و سرد / صبر کردن بر غم و سستی و درد

خوش آن که حلقه‌های سر زلف واکنی                      دیوانگان سلسله‌ات را رها کنی

اولین گام ار سمند عقل را پی می‌کنی                وادی بی‌منتهای عشق را طی می‌کنی

زان فشانم اشک در هر رهگذاری                   تا به دامان تو ننشیند غباری

این چه دامی است که از سنبل مشکین داری        که به هر حلقة آن صد دل مسکین داری