شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16142

اشکم افتاد از نظر زان رو فرورفت او به خاک                                                      برکشیدم ناله را تا از ثریا برگذشت

ندارم خواب من، از آستانت بو که خواب آید                                                        بیار آن خاک را هم‌خوابه آن چشم گریان کن

ستم در عهد تو زان‌گونه خونین شد که هر ساعت                                               اجل بهر شفاعت آید و دست ستم گیرد

در حریم وصل، اشک شور من شیرین نشد                                                          کعبه نتوانست کردن از تلخی زمزم جدا

می با جوانان خوردنم باری تمنّا می‌کند             تا کودکان در پی فتند این پیر دردآشام را

گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد          بسوختیم در این آرزوی خام و نشد

چندان کز این دو دیده من رفت روز و شب           هرگز نرفت خون شهیدان کربلا

بخت بازآید از آن در که یکی چون تو در‌آید        روی میمون تو دیدن در دولت بگشاید

بس کسا عزمی به جایی می کند / از مقامی کان غرض در وی بود

آتش از قهر خدا خود ذرّه ای است / بهر تهدید لئیمان دره ای است

نقض میثاق و شکست توبه ها / موجب لعنت شود در انتها

آن گمان بر وی ضمیر بد کند / کاو غیاث از جهل و حرص خود کند

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

آسمان

روزگار

زندگان

یادگار