شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 1
-
درس یکم: مبانی تحلیل متن
| آزمون شماره 27045
بیت کدام گزینه با مضمون بخش زیر از گلستان سعدی، مطابقت معنایی دارد؟
«پارسازادهای را نعمت بیکران به دست افتاد؛ فسق و فجور آغاز کرد. باری به نصیحتش گفتم: ای فرزند، دخل، آب روان است و عیش، آسیاب گردان.»
در مورد بیت زیر کدام گزینه نادرست است؟
«شود کوه آهن چو دریای آب / اگر بشنود نام افراسیاب»
پیام اصلی حکایت زیر چیست؟
«سالی نزاعی (دعوایی) در پیادگان حجاج افتاده بود و داعی(= دعا کننده) در آن سفر هم پیاده. انصاف در سر و روی هم فتادیم و داد فسوق و جدال بدادیم. کجاوهنشینی را شنیدم که با عدیل(= همکجاوهای) خود میگفت: یاللعجب! پیاده عاج (منظور، مهره «سرباز» در بازی شطرنج است.) چو عرصه شطرنج به سر میبرد، فرزین (وزیر) میشود، یعنی بِه (بهتر) از آن میگردد که بود و پیادگان حاج بادیه به سر بردند و بتر شدند.»
ابیات کدام گزینه با هم تناسب معنایی دارند؟
الف) ز بس اندیشۀ بیهوده کردی / نهاد خویش را فرسوده کردی
ب) چو گفتار بیهوده بسیار گشت / سخنگوی در مردمی خوار گشت
ج) بگذر از گفتوگوی بیهوده / تا شوی سال و ماه آسوده
د) میخورم جام مِی عشق، مدام / غم بیهودۀ عالم نخورم
ه) دوست دارد یار این آشفتگی / کوشش بیهوده به از خفتگی
با توجه به حکایت زیر، کدام گزینه نادرست است؟
«غوکی (قورباغهای) از جفت خود جدا ماند. هر سو نظر میانداخت و خاطر غمدیده را از غم بیجفتی میپرداخت؛ ناگهان:
ماهیای دید در میانه آب / همچو آب روان، روان به شتاب
چون غوک، وی را دید از وی طلب مصاحبت کرد. ماهی گفت: «مصاحبت را مناسبت دربایست است و مصاحب نابایست، صحبت را ناشایست.» مرا با تو چه مناسب؟ مرا جا در قعر دریا و تو را منزل، کنار ساحل. مرا دهان خاموش و تو را زبان پر از خروش؛ هر که به جمال من دیده برافروزد، چشم طمع در وصال من دوزد. این بگفت و راه قعر دریا برداشت و غوک را بر ساحل دریا، تنها بگذاشت.»