شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12199

مرا گناه خود است ار ملامت تو برم/ که عشق بار گران بود و من ظلوم جهول

آسمان بار امانت نتوانست کشید/ قرعۀ فال به نام من دیوانه زدند

فرشته عشق نداند که چیست، قصّه مخوان/ بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

مرا تحمل باری چگونه دست دهد/ که آسمان و زمین برنتافتند و جبال

بلبل و گل در نظرها آتش و خاکستر است / گرم شد از بس گلستان زین هوای سینه‌تاب (لف و نشر، مراعات نظیر)

نیست از پیچش موی تو مرا روی رهایی / کاین بلایی‌ست که پابند من از روز الست است (تلمیح، تضاد)

کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور / بشکفد گل های وصل از خار هجران غم مخور (تضمین، تضاد)

چون مست را خبر نبود از جفای دهر / بر هوشیار به ز شراب و کباب نیست (تناقض، مراعات نظیر)

ای مستِ شبرو کیستی؟ آیا مه من نیستی؟ / گر نیستی، پس چیستی؟ ای همدم تنهای دل

ای که طبیب خسته‌ای روی زبان من ببین / کاین دم و دود سینه‌ام بار دل است بر زبان

تا که خرابم نکند، کی دهد آن گنج به من؟ / تا که به سیلم ندهد، کی کشدم بحر عطا؟

من قدم بیرون نمی‌یارم نهاد از کوی دوست / دوستان معذور داریدم که پایم در گل است