شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15398

دو چشم من همی یاقوت و مروارید از آن بارد / که چون یاقوت لب داریّ و مرواریددندانی

سخن بگوی از آن پسته شکّرافشان شو / که قوت طوطی روحم کلام توست ای دوست

 من از دو نرگس مست تو چشم آن دارم / که آگه از نگه گاه گاه من باشی

 گفتم به چشم عقل نیفتم به چاه عشق / بستی نظر ز نرگس سحرآفرین مرا

ترسم که برآرم نفسی از دل پر درد / و آیینه رخسار تو زنگار بگیرد

به جای سرو بلند ایستاده بر لب جوی / چرا نظر نکنی یار سرو بالا را؟

غنچه دیدم که از نسیم صبا / همچو من دست درگریبان داشت

ای چشم عقل خیره در اوصاف روی تو / چون مرغ شب که هیچ نبیند به روشنی