شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: گیرنده‌های حسی | آزمون شماره 12571

ممکن نیست به تغییرات دمایی سطح بدن حساسیت نشان دهند.

ممکن نیست در نتیجه تحریک شدن آن‌ها، حجم تنفسی دردقیقه افزایش یابد.

همواره در صورت برخورد با محرک ثابت، پیام کمتری به مغز ارسال کرده و سازش می‌یابند.

ممکن است بتوانند چگونگی قرارگیری قسمت‌های مختلف بدن نسبت به هم را به مغز اطلاع دهد.

این گیرنده‌ها به نوعی سازش یافته‌اند که در هنگام سکون، هیچ پیامی به مغز ارسال نمی‌کنند.

همه رشته‌هایی که در دو سر گیرندة وضعیت درون ماهیچه قرار دارند، تنها پیام را از دستگاه عصبی مرکزی به ماهیچه می‌برند.

این گیرنده‌ها به کشیده شدن حساس هستند و در این حالت می‌توانند پیام ایجاد کنند.

هر گیرنده‌ای که به کشش ماهیچه حساس است، جزو گیرنده‌های حس وضعیت قرار می‌گیرد و تنها به تغییر طول ماهیچه حساس است.

به منظور تحریک نخستین گره رانویه، اتصال مولکول‌های ناقل عصبی به انتهای رشته دارینه در گیرنده ضروری است.

در پی افزایش غلظت یون‌های سدیم در محل پوشیده شده توسط غلاف میلین، کانال‌های دریچه‌دار پتاسیمی فعالیت می‌کنند.

به دنبال تغییر در شکل ظاهری در لایه‌‎های پیوندی اطراف انتهای دارینه، فعالیت نوعی پمپ پروتئینی در غشای گیرنده افزایش خواهد یافت.

پس از فعالیت انواعی از کانال‌های دریچه‌دار غشای گیرنده، ناقل عصبی مترشحه از گیرنده‌های حسی به یاخته پس سیناپسی متصل می‌شود.