شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11386

ز پادشاه و گدا (فارقم/ فارغم) بحمدالله/گدای خاک در دوست پادشاه من است

در دشت روم خیمه زدیّ و (غریو/ قریو) کوس/تا دشت سند رفت و بیابان سیستان

شاه (قاضی/ غازی) خسرو گیتی‌ستان/آن که از شمشیر او خون می‌چکید

طرب‌سرای وزیر است ساقیا (مگزار/ مگذار)/که غیر جام می آن‌جا کند گران‌جانی

گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حال / گفتا: منم دوای تو از درد من منال

هرچه گویی آخری دارد به غیر از حرف عشق / کاین همه گفتند و آخر نیست این افسانه را

دردی است درد عشق که هیچش طبیب نیست / گر دردمند عشق بنالد غریب نیست

حیلت رها کن عاشقا، دیوانه شو دیوانه شو / واندر دل آتش درآ، پروانه شو پروانه شو