شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14220

می در ساغر

مُ می در سا

بَرَفشانیم 

در ساغر اندا

گه ماه را تابان کنم خورشید وش در آسمان

عمریست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم

چشم به راهَم که مرا از تو پیامی برسد

پایی گریزان از زمین، روحی پریشان در قفس

قصه دردم همه عالم گرفت $(-U-/-UU-/-UU-)$ 

دلی کز تو سوزد چه باشد دوایش $(-U/--U/--U/--U)$ 

راست بگو شمع رُخت دوش کجا بود کجا $(-UU-/-UU-/-UU-/-UU-)$ 

گر مجرمی بخشیدمت وز جرم آمرزیدمت $(-U--/-U--/-U--/-U--)$

آن گل که هر دم در دست بادیست / گو شرم بادش از عندلیبان

دل برگرفت از من بتم یکبارگی / جاوید ماندم من در این بیچارگی

نسخۀ این روی به نقاش بر / تا بکند توبه ز صورتگری

ای عجب گر من رسم درکام دل / کی رسم چون روزگار از دست رفت

توان گفتن به مه مانی ولی ماه / نپندارم چنین شیرین‌دهان هست

بسط کن بر همه‌کس خوان کرم / بذل کن بر همه همیان درم

چون شبروان پوید همی در تیره‌شب / تا کس مباد از رفتنش گردد خبر

بار مذلّت بتوانم کشید / عهد محبّت نتوانم شکست