شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 18921

اخلاق مردان را به میزان سفر برکشند

هرکه را مشغول گردانند به طلب دنیا از آخرت، ذلیل و خوار گشت؛ یا در دنیا یا در آخرت.

نوشیروان عادل را در شکارگاهی صیدی کباب کردند.

یکی از حکما پسر را نهی کرد از بسیار خوردن.

دردی است درد عشق ز جان خوش‌گوارتر / این درد را برای چه درمان کند کسی؟

بگذر طبیب از سر درمان درد من / بیمار درد عشق ز درمان گذشته است

درد دل عاشق نشود بِهْ به مدارا / با درد و غم عشق ز درمان نتوان گفت

درد غم عشق او می‌نپذیرد دوا / رنج مبر ای صبا کار از آن درگذشت

 اگر تو جور کنی رأی ما دگر نشود / هزار شکر بگوییم هر جفایی را

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید / این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

به نرمی ز دشمن توان کرد دوست / چو با دوست سختی کنی دشمن اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌دل / کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

در غم تو سخت مشکل است صبوری / خاصه که عالم ز غمگسار بپرداخت (استفاده از واژه «سخت» در معنای «بسیار»)

عشق تو در مرغزار عقل زد آتش/ از تر و از خشک مرغزار بپرداخت (استفاده از تشبیه و تضاد)

خاطر خاقانی از برای وصالت / گوشه دل را به انتظار بپرداخت (کاربرد تاریخی فعل)

هرکه به سودای چون تو یار بپرداخت / همتش از بند روزگار بپرداخت (کاربرد ردیف اسمی دشوار)

کاربرد شبکة معنایی تناسب

کاربرد تاریخی دستور و کوتاهی جمله‌ها

کمی واژگان غیرفارسی و وجود واژگان کهن

ساده و عینی بودن ظاهر شعر و ذهنی و معنوی بودن نتیجة آن