شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29702

سخن در پرده می‌گویم، چو گل از غنچه بیرون آی/که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی (لحن تعلیمی)

شب عاشقان بی دل چه شبی دراز باشد/تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد (لحن تغزلی)

چه سال‌های فراوان و عمرهای دراز/که خلق بر سر ما بر زمین بخواهد رفت (لحن طنز)

چنین گفت کامروز تخت و کلاه/مرا زیبد این تاج و گنج و سپاه (لحن حماسی)

زبان شعر ساده و روان است و پیچیدگی ندارد.

شعر در قالب مثنوی سروده شده و بعضی از قافیه‌ها دارای جناس هستند.

این شعر در رده تعلیمی ـ ‌عرفانی قرار می‌گیرد و شاعر از قالب داستان برای بیان مقصود استفاده کرده است.

کاربرد ساختار قدیمی فعل در متن دیده می‌شود.

هر چه در زیر چرخ نیک و بدند / خوشه‌چینان خرمن خردند (حماسی)

اینان مگر ز رحمت محض آفریده‌اند / کآرام جان و انس دل و نور دیده‌اند (غنایی)

سواری چو من پای بر زین نگاشت / کسی تیغ و گرز مرا بر نداشت (تعلیمی)

گفتم: ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب / گفت: در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب (نمایشی)