شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 11: انسان، موجود اخلاق گرا | آزمون شماره 3879

بخشی از قوای عقلی که در رابطه با فعالیت‌ها و اعمال انسان است.

عقل، از آن جهت که رفتار خوب و بد انسان را تشخیص می‌دهد.

عقل انسان، اگر دچار افراط و تفریط نشده باشد. 

بخشی از قوای عقلی که نشاط، لذت و رضایت درونی را می‌جوید.

اگر عقل که خوب و بد را تشخیص می‌دهد، از فضیلت برخوردار باشد و حاکم بر قوای دیگر سرانجام انسان را به نیک‌بختی می‌رساند و این معیار مشترک ثابت است. (افلاطون)

هر انسانی در درون خود حقیقتی به نام وجدان اخلاقی دارد که او را به سوی خیر اخلاقی دعوت می‌کند و این معیار فعل اخلاقی یعنی مشترک بین انسان‌ها است. (اگوست کنت)

انسان هر کاری را بر اساس منافع خود انجام می‌دهد و دریافته که در زیست اجتماعی منافع او در گرو منافع دیگران است و به همین دلیل قواعد اخلاقی را که در طول زمان متغیر است ابداع کرده. (کانت)

اگر قوای وجودی انسان در خط اعتدال باشد عقل و فطرت انسان این اعتدال را درک می‌کند و انسان از طریق آن به سعادت می‌رسد این معیار مشترک میان همه انسان‌ها است. (ارسطو)

برای ما فایده داشته باشد.

تحت کنترل قوه غضب و شهوت باشد.

تحت کنترل عقل باشد.

به نیت ما بستگی دارد.