شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 17469

مژگان تو خنجر به رخ ماه کشیده / ابروت زده بر سر خورشید کمان را

از بس که در این بادیه‌ام راهبری نیست / خضر ره خود می‌شمرم ریگ روان را

چشمت به فسون بسته غزالان ختن را / آموخته طوطی ز نگاه تو سخن را

فصل گل روی تو جوان ساخت جهان را / حسن تو از این باغ برون کرد خزان را

دوش گفتی ز تیرگی شب من / زلف حورست و رای اهریمن (ادات تشبیه، وجه شبه)

چرخ مانند گرزنی که بود / اندرو درّ و گوهر گرزن (مشبه، وجه شبه) (گرزَن: تاجر جواهرنشان)

رخ برافروز هم‌چو مهر سپهر / سر برافراز هم‌چو سرو چمن (مشبه‌به، وجه‌شبه)

مهر او آب و کین او آتش / خشم او درد و عفو او درمان (مشبه‌به، مشبه)

عندلیب گل رخسار دگر باشم به                            مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود                     آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود

عقل و دین باخته، دیوانه رویی بودیم                            بسته سلسله سلسله مویی بودیم

نرگس غمزه زنش این همه بیمار نداشت                      سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت