شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 14522

دو

سه

چهار

پنج

گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود / مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟ / ز داد این همه بانگ و فریاد چیست؟

سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیات / چون گل نسرین بخندان خار غم فرسود را

دور بگردان و مرا ده نخست / جان مرا تازه کن ای جان‌فزا

تو کجایی تا شوم من چاکرت / چارقت دوزم کنم شانه سرت

تو دوری از برم دل در برم نیست / هوای دیگری اندر سرم نیست

تو سروی بر نشاید چیدن از تو / تو ماهی مهر نتوان دیدن از تو

تو نزدیک منی من دور از تو / تو با من هم‌نشین من از تو غافل

جهان فتنه بگرفت و پر مشک شد هم / چو بگذشت بادی به مشکین کمندت

مکن بیقرارم چو گردون که گردون / به صاحب قرانیم اقرار دارد

ز من سایه‌ای ماند از مهر رویش / گر آن مَه ز خور سایبان برنگیرد

هر که او را ذره‌ای با ماهرویان مهر نیست / بر چنین عامی فضیلت می‌نهند اَنعام