شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 9766

چهار

سه

دو

پنج

این آب و نان چرخ چو سیل است بی‌وفا / من ماهی‌ام نهنگم عمّانم آرزوست

آتشم تیز مکن ورنه دهانم بگشا / چند چون دیگ کنم ناله سرپوشیده

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت / آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

آتش عشقش ز غیرت بر دلم / تاختن آورد همچون شیر مست

آن زمان کان ماهِ رخشان خورآیین رخ نمود                   باغ، پر گلچهر گشت و کاخ، پر اورنگ بود

چه غم ز حربه و حربِ عرب چو مجنون را                        مقیم بر در لیلی مقام خواهد بود

تا زدی در دل من خیمه به اقبال غمت                          شادی از جان من غم‌زده بگریخته است

دانی که بر عذار تو خال سیاه چیست؟                             زاغی که بر کنارة باغی نشسته است