شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 13622

کمال‌الدّین اسماعیل

عطّار نیشابوری

نجم‌الدّین کبری

جلال‌الدّین خوارزمشاه

طریقت به‌جز خدمت خلق نیست / به تسبیح و سجاده و دلق نیست

خورشید ز ابر تیره دهد روی گاه گاه / چونان حصاری‌ای که گذر دارد از رقیب

هر که آمد، عمارتی نو ساخت / رفت و منزل به دیگری پرداخت

چو بینی یتیمی سرافگنده پیش / مده بوسه بر روی فرزند خویش

تذکره دولتشاه به تشویق امیرعلی شیرنوایی نوشته شد.

دیوان شعر شاه نعمت‌الله ولی دارای مضامین عرفانی است.

جامی، معروف‌ترین شاعر قرن نهم، کتاب بهارستان را به سبک تذکره‌الاولیا نوشت.

شرح احوال بیش از صدتن از شاعران ایرانی از آغاز تا زمان مؤلف در تذکره دولتشاه آمده است.

نالیدن دردناک سعدی / بر دعوی دوستی، بیان است

 خداوندا در توفیق بگشای / نظامی را ره تحقیق بنمای

خیز جامی و خاک این ره باش / هر چه داری به خاک این ره پاش

 زِ شرح این سخن وز خجلت خویش / دل عطار در صد اضطراب است

فخرالدّین عراقی در کتاب لمعات خود سیر و سلوک عارفانه را در قالب نظم و نثر بیان کرده است.

خواجه رشیدالدین فضل‌الله کتاب «جامع‌التواریخ» را به نثری عالمانه و پخته در عصر ایلخانان به نگارش درآورده است.

نثر کتاب مرصاد‌العباد ساده و گاهی دارای سجع و موازنه است و نویسنده آن را در بیان سلوک دین و تربیت نفس انسانی نوشته است.

المعجم فی معاییر اشعارالعجم از مهم‌ترین آثار در علم عروض، قافیه، بدیع و نقد شعر به‌شمار می‌رود که نثر آن در مقدمه مسجع و در اصل کتاب مصنوع است.