شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9282

دولتی را که نباشد غم از آسیب زوال / بی‌تکلف بشنو دولت درویشان است

خسروان قبلۀ حاجات جهانند ولی / سببش بندگی حضرت درویشان است

روی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند / مظهرش آینۀ طاعت درویشان است

کنج عزلت که طلسمات عجایب دارد / فتح آن در نظر رحمت درویشان است

یکی را روضه جنانی جزای دادن جانی است، یکی را نعمت خلدی بهای قطره خونی. قومی به مایه بذل جان، دولت حُسن مآل گیرند، برخی به جبایت خراج دیوان، تنعّم نعیم رضوان یابند.

و نقود منثورات را سکّه قبول ملوک و اکابر می‌نهادم تا به قدر وسع این دو کریمه را در حجر تشریح و تربیت چنان برآورم که راغبان و خاطبان را به خطبتشان بواعث رغبت با دید آمد.

این‌ها همه از سرائر مملکت است. این‌ها تمام حرف‌هایی است که همه‌جا نمی‌توان گفت. من ریشم را که توی آسیاب سفید نکرده‌ام. تو آسوده باش. هیچ وقت از این حرف‌ها نخواهم نوشت.

اگرچه دردسر می‌دهم اما چه می‌توان کرد؛ نشخوار آدمیزاد حرف است. ما یک رفیق داریم اسمش دمدمی است. بیشتر از یک‌سال موی دماغ ما شده بود.

بلند تلفّظ کردن مصوّت کوتاه  کوتاه تلفّظ کردن مصوّت بلند

حذف همزه  بلند تلفّظ کردن مصوّت کوتاه

کوتاه تلفّظ کردن مصوّت بلند  حذف همزه

دو بار کوتاه تلفّظ کردن مصوّت بلند