شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 2: جهان ممکنات | آزمون شماره 14693

واجب‌الوجود تنها یک مصداق در عالم خارج دارد.

آن‌چه در عالم خارج وجود ندارد، ممتنع‌الوجود است.

ممتنع‌الوجود هیچ مصداقی در عالم خارج ندارد.

همه‌ی ما سوی الله ذاتاً ممکن‌الوجودند.

اشیای عالم ذاتاً نسبت امتناعی با وجود داشته که از این حالت خارج شده و نسبت به وجود ضرورت یافته و موجود شده است.

اشیایی که در حال حاضر در جهان موجودند، همگی نسبت به وجود حالت ضرورت دارند، نه امکان و نه امتناع.

ذات اشیای موجود در عالم همگی نسبت به وجود یک حالت امکانی دارند و با همین نسبت نیز در جهان خارج موجود شده اند.

ذات اشیای عالم پیش از وجود یافتن نسبت به وجود حالت ضرورت داشته است و به همین دلیل از عدم خارج شده و موجود گشته‌اند.

هر شی ء خارجی در جهان عین به دو جهت مستقل وجود و ماهیت تقسیم می شود.

این که تصور ما از ماهیت عین تصور ما از وجود نیست، یعنی تصور ماهیت عین تصور عدم وجود است.

می توان ماهیتی را در نظر گرفت که وجود بر آن حمل نشود.

مفهوم واقعیت، همان ذات و چیستی شی ء است.