شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6426

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز / کان سوخته را جان شد و آواز نیامد 

چه غم دیوار است را که دارد چون تو پشتیبان / چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان

بنده همان به که ز تقصیر خویش / عذر به درگاه خدای آورد 

کرم بین و لطف خداوندگار / گنه بنده کرده است او شرمسار 

سه

چهار

یک

دو

بهار عیش هم‌آغوش غنچه خسبان است           به زیر سایه گل پهن، سبزه‌وار مخسب (هوشیاری و اغتنام فرصت)

حیرتم کشت که دیروز به صحرای عدم             خاک بودم نفس از من به چه عنوان گل کرد (شکوفایی و امید)

دیروز بود بار جهانی به دوش من                    امروز می‌کشند مرا چون سبو به دوش (به‌کام‌بودن گردش ایّام)

تا نسازد زنده نام خویش مرد نیک‌نام               از برای شخص فانی کی بقا گردد پدید (جاودانگی نیک‌نامی)