شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 12443

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چِگل / شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی؟

بلاگردان جان و تن دعای مستمندان است / که بیند خیر از آن خرمن که ننگ از خوشه‌چین دارد

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی / خود نبود عشق تو را چاره ز بی‌خویشتنی

او می‌رود دامن‌کشان من زهر تنهایی چشان / دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

عاشق از بار لباس عاریت آسوده است/ بید مجنون را کلاه و جامه از موی خود است

پیوسته دهد باده و ساقی نتوان خواند/ همواره تراشد بیت و آزر نتوان گفت

به پای خویش آخر تیشه خواهی زد به ناکامی/ اگر در زور بازوی هنر چون کوهکن باشی

بازی جنّت مخور، کز بهر عبرت بس بود/ آنچه آدم دید از آن گندم نمای جو فروش