شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13138

مسجد جامع خرّمشهر قلب شهر بود که می‌تپید و تا بود، مظهر ماندن و استقامت مردانی از صلاله‌ی جوانمردان بود.

با خود گفتم جنگ بر پا شده بود تا «محمّد جهان آرا» به آن قافله‌ای ملحق شود که به سوی عاشورا می‌ر‌فت.

رودخانه ماند و نظاره کرد که حیات حقیقی مردان خدا، چگونه‌ ققنوس‌وار از میان خاکستر نخل‌های نیم‌سوخته سربرآورد.

رودخانه‌ی خرّمشهر بی وقفه گذشته و امروز نیز از گذشتن بازنایستاده است و یاد آن مقاومت عظیم را در دل محفوظ داشته است.

برداشت آسمان را / چون کاسه‌ای کبود / و صبحِ سرخ را/ لاجرعه سر کشید / آن‌گاه / خورشید در تمامِ وجودش طلوع کرد

بسترم / صدفِ خالیِ یک تنهایی‌ست / و تو چون مروارید/ گردن‌آویزِ کسانِ دگری . . .

من این‌جا بس دلم تنگ است / بیا ره‌توشه برداریم/ قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم . . .

ای شادی / آزادی / ای شادیِ آزادی / روزی که تو بازآیی/ با این دلِ غم‌پرورد / من با تو چه خواهم کرد؟