شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17943

ب - الف

الف - ج

د - ج

د - الف

عشق چون آید برد هوش دل فرزانه را               دزد دانا می‌کُشد اول چراغ خانه را

سینه گو شعله آتشکده فارس بکُش        دیده گو آب رخ دجله‌ی بغداد ببر

یا رب مگیرش ارچه دل چون کبوترم      افکند و کُشت و عزت صید حرم نداشت

تو برخیز، که اصلاح چراغ می‌کنم و چراغ را در اصطلاح کردن بکش.

با بدان کم نشین که صحبت بد / گرچه پاکی تو را پلید کند
آفتابی بدین بزرگی را / لکّه‌ای ابر ناپدید کند

به ذات خویش اگرچند مرد نیک بود / ولیک صحبت بد نیک را تباه کند
چنان که مازوکز وی سپید گردد پوست / چو جفت زاج شود عالمی سیاه کند

نادان همه جا با همه کس آمیزد / چون غرقه به هر چه دید دست آویزد
با مردم زشت‌نام همراه مباش / کز صحبت دیگدان سیاهی خیزد

چون زود نبشته بود حق فرقت ما / از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما / ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما

ابوسعید ابوالخیر  حافظ  

ابوسعید ابوالخیر  سعدی

رهی معیّری  حافظ 

رهی معیّری  سعدی