شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 16980

تیموریان تقریباً از نیمه اول قرن نهم تا اواخر قرن دهم در ایران حکومت کردند.

برخلاف گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی ادامه نیافت.

معروف‌ترین شاعر این قرن، مثنوی‌هایی به پیروی از نظامی سرود که تحفه الاحرار یکی از آنهاست.

دولتشاه سمرقندی از نویسندگان این قرن است که در تذکرۀ دولتشاه، شرح احوال بیش از صد تن از مورّخان ایرانی را نوشته است.

ب، الف، ج، د

د، ج، الف، ب

ب، ج، الف، د

د، الف، ب، ج

تیموریان تقریباً از نیمۀ دوم قرن هشتم تا اوایل قرن دهم در ایران حکومت کردند.

در عهد تیموریان علاوه بر گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی هم به همان اسلوب ساده رواج یافت.

کسانی مانند خواجوی کرمانی و دولتشاه کتاب‌های ارزشمندی نوشتند.

رونق ادبیات بنیادی نبود و کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نو‌آوری بود.

دوستداران فرهنگ و اخلاق اغلب منزوی شدند و به تصوف پناه بردند.

در اواخر دوره مغول با توجه به پایان یافتن خلافت عباسی، زبان رسمی و رایج عربی از رواج افتاد.

زبان و ادبیات قرن هفتم دارای استحکام و صلابت کافی بود.

با حمله مغولان خراسان که کانون فرهنگی ایران بود، ویران شد.

جنون ‌آواره دیر و حرم عمری است می‌گردم / مکاتیب نفس پرهرزه عنوان بود در دستم

همین بس در بهارستان محشر خون‌بهای من / غبارش بوی گل شد در رکاب و گرد جولانش

تا مصحف رخسار تو را دید وجودی / از دایره گلشن لمعات برآمد

مرغک اندر شاخسار بوستان / بر مُراد خویش بندد آشیان