شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 21971

دل او در پرده‌های گمراهی نهان و حق از او روی‌گردان.

تلمیذ بی‌ارادت عاشق بی‌زر است و روندۀ بی‌معرفت، مرغ بی‌پر.

چون بدانجا رسیدم رفیق شفیق از در داخل شد.

این، دلق موسی است مرقع و آن ریش فرعون است مرصّع.

هرگز از سختی و رنج های زمان ننالیده بودم و در گردش دوران چهره درهم نکشیده بودم

بخت و سعادت به کوشیدن نیست و از حوادث تلخ روزگار گریز نمی باشد

آورده اند که سیه را در آن مدت نفس طالب بود و شهوت غالب

و زاهدان سد رمق و جوانان تا طبق برگیرند و پیران تا عرق بکنند

هم در غایت سوز و اشتیاق بود و هم در شدت لهب فراق.

بر هر که پرتوی تافت سعادت دنیا و آخرت دریافت.

دل او در پرده‌های گمراهی نهان و حق از او روی‌گردان.

دایم به دل در حضور و مشاهده و به تن در خضوع ریاضت و مجاهده بود.

 طبیبی را دیدند هرگاه به گورستان رسیدی ردا در سر کشیدی. سؤال کردند، گفت: از مردگان گورستان شرم دارم. بر هر که می‌گذرم ضربت من خورده و در هر که می‌نگرم از شربت من مرده.

اگر عاشقی، دل نشانه بلا کن و اگر عارفی جان سیر محنت و قضا کن. اگر بنده‌ای هرچه او کند رضا کن و در همه مهمات اعتماد بر خدا کن.

من در نفس خویش این قدرت و سرعت می‌شناسم که در خدمت مردان یار شاطر باشم نه بار خاطر.

چندان که نشاط ملاعبت کرد و بساط مداعبت گسترد، جوابش نگفتم و سر از زانوی تعبّد برنگرفتم.