شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 10943

ترکی، انگلیسی، ترکی، فرانسوی

عربی انگلیسی، ترکی، فرانسوی

انگلیسی ،ترکی، فرانسوی، روسی 

فرانسوی ،انگلیسی، ترکی، روسی

شاعرانی چون ملک‌الشعرای بهار و ادیب‌الممالک فراهانی به زبان ساده و صمیمی کوچه و بازار روی آوردند.

شتاب شاعران جهت آگاه‌سازی مردم و انتشار آثار در روزنامه‌ها، موجب توجه آن‌ها به کاربرد جملات و ترکیبات زبانی شد.

شاعران دوره بیداری تخیلات سرایندگان پیشین را در نظر داشتند و در این حوزه هیچ‌گونه خلاقیتی در شعر آنان دیده نمی‌شود.

عارف قزوینی و سید اشرف‌الدین از شاعرانی بودند که به قالب‌هایی چون مستزاد و چهارپاره رغبت بیشتری نشان می‌دادند.

مملکت را جور و استبداد ویران می‌کند / جور در هرجا که ره جوید چو ایران می‌کند

آن دم به خون دیده نشستیم تا کمر / کان سنگدل ببست کمر را به خون ما

مستقل نیست دو کس در سر یک رأی ولی / سر هر برزن و کو صحبت از استقلال است

کسی مالک جان و ناموس نیست / ندانند فریادرس را که کیست

اندیشه حاکم بر داستان های دهه اول انقلاب اسلامی سیاسی و اجتماعی بودن است.

گرایش به خاطره، قطعه ادبی، سفرنامه و شرح حال رایج شد.

زبان داستان ها به ویژه در زمان جنگ بیشتر ادبی است. 

تفکر اومانیستی در برخی آثار این دوره کمرنگ است.