شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17029

خوی کبک صلح و خوی باز جنگ/ شتاب است دیو و فرشته درنگ

به کم از قدر خود مشو راضی/ بین که گنجشک می‌نگیرد باز

ما در خور صید تو نباشیم ولیکن/ گنجشک به دست است به از باز پریده

اگر نر طاووس باشد به باغ/ که را می‌کشد دل به دیدار زاغ

همه کس را عقل خود به کمال نماید و فرزند به جمال

در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی، شکری واجب

از او آن صفت می زاید و از من این صورت می آید

نیکوخو بهتر هزار بار از نیکورو

مفعول _ مسند

مضافٌ‌الیه _ مسند

مفعول _ مضافٌ‌الیه

مضافٌ‌الیه _ مضافٌ‌الیه

نباشم بدین محضر اندر گوا / نه هرگز براندیشم از پادشا

بزد بر کمربند گردآفرید / زره بر برش یک به یک، بردَرید

به شهر اندرون هر که برنا بدند / چه پیران که در جنگ دانا بدند

داشت استادش به زیر پرده در / یک کنیزک همچو خورشیدی دگر