شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز

واژه مشخص‌شده در کدام گزینه در معنای مجازی به‌کار نرفته است؟

الا ای پیر فرزانه، مکن عیبم ز میخانه / که من در ترک پیمانه دلی پیمان‌شکن دارم

می ‌خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار / این موهبت رسید ز میراث فطرتم

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی / تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

یکی دشت با دیدگان پر ز خون / که تا او کی آید ز آتش برون

کدام بیت فاقد آرایهٔ مجاز است؟

سر برگ گل ندارم ز چه رو روم به گلشن؟ / که شنیده‌ام ز گل‌ها همه بوی بی‌وفایی

بشوی ای خردمند از آن دوست دست / که با دشمنانت بود هم‌نشست

اگر به زلف دراز تو، دست ما نرسد / گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

سپید شد چو درخت شکوفه دار سرم / وز این درخت همین میوهٔ غم است برم

کدام ابیات دارای آرایه‌ی مجاز هستند؟

الف) آفرین جان آفرین پاک را / آن‌‌که جان بخشید و ایمان خاک را

ب) همّت مردانه ز من جو که من / خدمت مردان خدا کرده‌ام

ج) سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی / چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

د) شراب شادکامی را چشیدم / سبوی نیک‌نامی را شکستم

ب - د

ج - د

الف - ب

الف - ج

در همه‌ی ابیات، آرایه‌ی مجاز به چشم می‌خورد، به‌جز:

می‌رود صبح و اشارت می‌کند / کاین گلستان خنده‌واری بیش نیست

هزار نکته‌ی باریک‌تر ز مو این‌جاست / نه هر که سر بتراشد قلندری داند

من و تو غافلیم و ماه و خورشید / بر این گردون گردان نیست غافل

از تلاوت بر تو حق دارد کتاب / تو از او کامی که می‌خواهی بیاب

در کدام گزینه «مجاز» یافت نمی‌شود؟

در این چمن مکنم سرزنش به خودرویی/ چنان که پرورشم می‌دهند می‌رویم

این بداند که آن‌که اهل خاطر است / غایبِ آفاق، او را حاضر است

ز حسرت لب شیرین هنوز می‌بینیم / که لاله می‌دمد از خون دیدهٔ فرهاد

گر در سرت هوای وصال است حافظا / باید که خاک درگه اهل هنر شوی

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 13140