شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19784

پیرمردان محترمانه به حرف جوانان گوش می‌دادند و جوانان صمیمانه به پیران عشق می‌ورزیدند.

جوانان به نگاهشان دل سیاهی را می‌کاویدند تا از اعماق تاریکی‌ها خاطرات روشن را به یاد آورند.

می‌کوشید که نفاق و خودپرستی و جنایت را از میان بردارد و نهال یکتاپرستی و صفا و وفا بنشاند.

آن‌گاه که رشته‌ای نامرئی قلب‌های همه را به هم پیوند می‌داد میان آن‌ها عشق، دوستی و برادری موج زد.

رو اشداء علی الکفار باش/ خاک بر دلداری اغیار پاش

او همی گوید که صبرم شد فنا/ در فراق روی تو یا ربنّا

گر تو کوری نیست بر اعمی فرج/ ورنه رو کالصبر مفتاح الفرج

گوش جان بگشا و بشنو از امین کردگار/ لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار

ستم‌کاری و اندر جان خود تخم ستم‌ کاری                                                            ولیکن جانت را فردا گزاید تخم بار سم

به خلوت بر زبان نیک‌نامی                                                                          فرستادش به هشیاری پیامی

رهروی را که دیو راهنماست                                                                         اندر انبان، چه توشه ماند و زاد

هر دو دادندم به سبقت سروری                                                                       پیش ایشان هر دو، کردم رهبری

شاد باش و فارغ و ایمن که من                                                      آن کنم با تو که باران با چمن

تا غمت آمده از خانة دل جان رفته است                                                    روزگاری است که این آمده و آن رفته است

روزگار غصّه و دوران انده در گذشت                                                 نوبت دل شادی است امروز سلمان غم مخور

به صلح و جنگ جهان هیچ اعتماد مکن                                                 که صلح او همه هزل است و جنگ او باد است