شرکت در آزمون آنلاین
علوم و فنون ادبی 3
-
درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری)
| آزمون شماره 7261
1
کدام گزینه نام شاعران و روشنفکرانی را که به نقد شرایط جامعه پیش از آغاز دورۀ بیداری پرداختند به درستی ذکر کرده است؟
2
توضیح زیر، کدام‌یک از شخصیت‌های ادبی دوره بیداری را معرّفی می‌کند؟
«از معروف‌ترین نویسندگان و سیاست‌مداران این دوره است، قبل از او سبک نویسندگان فارسی با تکلّف و تصنّع همراه بود. او با تغییر سبک نگارش، تکلّف را در نثر از بین برد و مسائل عصر را با زبان و اصطلاحات رایج و آمیخته به شعر و ضرب‌المثل‌های لطیف، به سبک گلستان سعدی نوشت.»
3
از دیدگاه تاریخ ادبیات، در متن زیر، چند خطا یافت می‌شود؟
«فرخی یزدی از شاعران عصر بیداری است که او را به سبب آزادی‌خواهی، به زندان انداختند. تحت تأثیر شاعران گذشته، به ویژه خاقانی و سعدی بوده است. در دوره‌ی پنجم مجلس نماینده‌ی مردم یزد شد. بیت زیر سرآغاز یکی از سروده‌های اوست.»
«از خون جوانان وطن لاله دمیده / از ماتم سرو قدشان سرو خمیده»
4
کدام موارد درباره‌ی موضوعات در دوره‌ی بازگشت و مشروطه نادرست است؟
الف) نگارش رمان‌های تاریخی و اجتماعی در قیاس با کارهایی مثل روزنامه‌نویسی یا نوشتن رمان سیاسی دردسر کم تری داشت.
ب) یکی از دلایل رویکرد نویسندگان به رمان‌های تاریخی نوعی باستان‌گرایی و روحیه‌ی کاوشگرانه در شناخت هویت گذشته‌ی میان آنها بود.
پ) نوع ادبی نمایشنامه‌نویسی در دوره‌ی ناصرالدّین شاه رواج یافت و اوّلین کسی که در ایران به نوشتن نمایشنامه‌ی فارسی پرداخت، میرزا حسن خان صنیع‌الدوله بود.
ت) صبای کاشانی، قاآنی شیرازی، سروش اصفهانی و نشاط اصفهانی به قصیده‌سرایی به سبک شاعران خراسانی و عهد سلجوقی پرداختند.
ث) هدف انجمن ادبی نشاط رهایی بخشیدن شعر فارسی از تباهی و انحطاط اواخر دوره‌ی صفوی و دوره‌های بعد از آن بود.
ج) شاعران دوره‌ی بازگشت، به سبب فقر فرهنگی جامعه و سستی و رخوت حاکم بر ادبیّات به پیروی از اسلوب‌های کهن پرداختند.
چ) از مهم‌ترین روزنامه‌های عصر بیداری می‌توان صور اسرافیل با مدیریت میرزا جهانگیرخان صوراسرافیل و نسیم شمال با مدیریت و نویسندگی سیداشراف‌الدّین گیلانی را نام برد و مجله‌ی بهار که نشریه‌ای ادبی محسوب می‌شد در سال‌های مشروطه به وسیله‌ی ملک‌الشّعرای بهار منتشر می‌شد.
5
نشریه‌های زیر به‌ترتیب به دست چه کسانی منتشر می‌شد؟
«دانشکده، نوبهار، صوراسرافیل، بهار»
