شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8434

غریبان را دل از بحر تو خونست / دل خویشان نمی‌دانم که چون است

رضا به حکم قضا گر دهیم و گر ندهیم / ازین کمند نشاید به شیرمردی رست

خدنگ درد فراق اندرون سينه خلق / چنان نشست که در جان نشست سوفارش

لیکن سموم قهر اجل را علاج نیست / بسیار ازین ورق که به باد خزان برفت

به هند آمدم بعد از آن رستخیز / وز آن جا به راه یمن تا حجیز

دست حاجت که بری پیش خداوندی بر / که کریم است و رحیم است و غفور است و ودود 

نه هرجا که بینی خطی دلفریب / توانی طمع کردنش در کتیب

لیک بر شیری نکن هم اعتمید / اندر آ در سایه نخل امید

پارسا باش و نسبت از خود کن                                    پارسا زادگی ادب نبود

چو کنعان را طبیعت بی‌هنر بود                                        پیمبر زادگی قدرش نیفزود

نباید کند جز که نام نکو                                            خردمند زین زیستن آرزو

هنر بنمای اگر داری نه گوهر                                         گل از خار است و ابراهیم از آزر