شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12742

مستغنی‌ام ز خلق که اکسیر عشق ساخت / چون آفتاب چهره زرّین ‌خزانه‌ام

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است / نظر عشق به هر کس که فتد، پاک رود

بی‌تأمّل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم/ چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

شعله شوق تو ‌آتش در دلم ای شمع زد / خواستم پروانه‌وش این شعله را افزون کنم

مرغ دل تا دام زلف و دانه خال تو دید / طایر اندیشه‌ام افتاد در دام هوس (5)

شاهین صفت چو طعمه چشیدم ز دست شاه / کی باشد التفات به صید کبوترم (1)

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانه خال تو فکندش در دام (2)

جعد او نقش حُسن را نقاش / چشم او گنج فتنه را گنجور (2)

 چون گرفت آتش ز سر تا پای او / سرخ شد چون آتشی اعضای او

 آن فتنه که چون آهوی وحشی رمد از من / گویی ز پی صید دل خسته من خاست

 خصم تو همچو طوطی قولی است بی‌عمل / نی‌نی که همچو عنقا نامی است بی‌نشان

 اگر به سالی حافظ دری زند بگشای / که سال‌هاست که مشتاق روی چون مهِ ماست