شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 54

نمانده است مرا در بساط جز آهي / هزار دشمن و یک تیر در کمان دارم

في‌الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر / کاین کارخانه‌ای است که تغییر می‌کنند

عقل حقش بتاخت نیک بتاخت / عجز در راه او شناخت شناخت

ساقیا برخیز و در دِه جام را / خاک بر سر کن غم ایّام را

دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست / واثق مشو به او که به عهد استوار نیست

میان مجلس ما صورتی همی‌تابد / که آفتاب شد از شرم او نهان امشب

آسوده بدم نشسته در کنجی / کآمد غم عشق و حلقه بر در زد 

سرسبزی گلگون رخت را که بدیدم / چون طرۂ شبرنگ تو روزم سیه افتاد

بشوی ای خردمند از آن دوست، دوست / که با دشمنانت بود هم‌‌نشست 

جهان پیر است و بی‌‌بنیاد، از این فرهادکش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش، ملول از جان شیرینم

ما درد دوست پیش حکیمان نمی‌‌بریم / ساقی بیار می که مسیح و حکیم ماست 

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم / بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

تاب در زلف داد و هر مویش / در دلم صدهزار تاب انداخت 

سرّ من از ناله من دور نیست / لیک چشم و گوش را آن نور نیست

چون ز مرغ سحر فغان برخاست / ناله از طاق آسمان برخاست

تا تو کردی به سوی ما نظری / ملک هر دو جهان مُسخّر ماست

تو گر ظاهر بگردانی روا نیست (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن)

سیری طلب مکن که کس اندر نشیب خاک (مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن) 

جز حیرت از این مزرعه خرمن ننمودیم (مفعول مفاعلن مفاعیلن فع) 

چون شود اندیشه قومی خراب (مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن)