شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 11: آن شب عزیز | آزمون شماره 1236

گفتن ندارد، خودتان می‌دانید که من بیش از همه مسر بودم در شنیدن حرف‌های شما.

دستتان را بر چشم‌های درشتتان که در نور آفتاب جمع شده بود، همایل کرده بودید. 

بر خودم مصلطّ شدم و پشت ردیف آخر، گوشه‌ای کز کردم. شما هم مرا دیدید. 

از میان بچه‌ها در آمدیم. از حال و روز سؤال کردید و من خبر قابل عرض نداشتم.

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب / مستحق بودم و این‌ها به زکاتم دادند (متمم)

آب حیوانش ز منقار بلاغت می‌چکد / زاغ کلک من به نام ایزد چه عالی مشرب است (مضاف‌الیه)

محبوسم و طالع است منحوسم / غمخوارم و اختر است خون‌خوارم(متمم)

اگر ز آهنی چرخ بگدازدت / چو گشتی کهن نیز ننوازدت (مفعول)

شش

پنج

چهار

سه

شاهد نیاز نیست که در محضر آورند /  در دادگاه عشق رگ گردنت گواه

بر چنان فتحی که این شاه ملایک پیشه کرد / هم ملایک شاهد الحالند و محضر ساختند

روی دل از این شاهد بدمهر بگردان / کانجا که جمال است علی القطع وفا نیست

قول او بر جهل او هم حجت است و هم دلیل/ فضل من بر عقل من هم شاهد است و هم یمین