شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 24668

از روی یار خرگهی ایوان همی‌بینم تهی / وز قد آن سرو سهی خالی همی‌یابم چمن (متوازی)

این سکر بین هل عقل را وین نقل بین هل نقل را / کز بهر نان و بقل را چندین نشاید ماجرا (متوازی)

از جرم ترسان می‌شوی وز چاره پرسان می‌شوی / آن لحظه ترساننده را با خود نمی‌بینی چرا (متوازی)

گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود / مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا (متوازن)

تاریکی ما چِبوَد در حضرت نور تو / فعل بد ما چِبوَد با حُسن فِعال تو؟

گر قالبت در خاک شد، جان تو بر افلاک شد / گر خرقه تو چاک شد جانِ‌ تو را نَبوَد فنا

تلخی ز تو شیرین شود، کفر و ضلالت دین شود / خار خسک نسرین شود صد جان فدای جان تو

او هست از صورت بَری،‌ کارش همه صورتگری / ای دل ز صورت نگذری،‌ زیرا نه‌ای یکتوی او (یکتو: یک‌لا)

مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شد / به کرم بحر گهر شد به روش باد صبا شد

شیری که خویش ما را جز شیر خویش ندهد / شیری که خویش ما را از خویش می‌رهاند

شدم زعشق به جایی که عشق نیز نداند / رسید کار به جایی که عقل خیره بماند

نیشکر باید که بندد پیش آن لب‌ها کمر / خسروی باید که نوشم زان لب شیرین شکر

الهی چون در تو نگرم از جمله تاج‌دارانم و چون در خود نگرم از جمله خاکسارانم.

الهی در سر خمار تو دارم و در دل اسرار تو.

الهی ضعیفان را پناهی. قاصدان را بر سر راهی.

الهی هر که تو را شناخت و عَلَم مهر تو افراخت، هر چه غیر از تو بود بینداخت.